Dag 11: Vrij verblijf op de Vesterålen.

Vrije dag op de Vesterålen.
De vorige tien dagen was het steeds inpakken en wegwezen naar de volgende bestemming. Vandaag is het iets rustiger. We kunnen eens rustig uitslapen en later opstaan. Vermits we in een chalet verblijven hebben we de mogelijkheid om zelf koffie te zetten en het ontbijt in onze living te gebruiken. Een ideale dag om het eiland Langoya te verkennen. Onze logeerplaats ligt op een ander eiland, Hinnoya. Het krioelt hier van de eilanden. Dat is typisch aan de 'Vesterålen'. Ook ontdekken we dat we in Buksnes en niet in Risoyhamn verblijven. Buksnesfjord is de fjord in de buurt. Het logement is beter gekend als Andoy Friluftssenter (wel op Google maps te vinden).

Sortland op het eiland Langoya.

Naar Sortland.
De eerste stad die naam waardig is Sortland. Het is het regionale centrum waar de eilanders hun inkopen doen. Het wordt bereikt door een hoge en steile brug over de Sortlandsundet. Het weder is een beetje miezerig. Dit is de vorige dag ook zo geweest. De zon doet de hemel slechts in de namiddag het weder opklaren.

Langenes

Naar Myre, Langenes en Sto.
We volgen de weg 82 tot we afslagen op weg 820 naar Frøskeland. Daar nemen we de weg 821 in noordelijke richting Myre en verder naar Langenes en Sto.

Langenes.

Sto is het laatste plaatsje en op het meest noordelijke punt van het eiland Langoya. Er is in Sto de mogelijkheid om een walvissafari te boeken. We hebben echter geen zin om op een niet al te kalme zee rond te dobberen op zoek naar walvissen. Het schijnt dat het beter in de winter is om deze visjes te spotten. Of het waar is, ik heb het van horen zeggen door een plaatselijke inwoner. Dus best eerst goed navragen vooraleer men zich waagt aan zulk avontuur, hetgeen trouwens ook wel enkel (Noorse) kronen kost.

Sto, het haventje.

Nyksund.
We rijden terug richting Myre om de kustweg naar Nyksund te nemen. Het plaatsje is te bereiken door een deels onverharde weg, met veel putten en kuilen. Rond 1900 was Nyksund een van de grootste stadjes op de Vesterålen. Daarna ging het gestaag bergafwaarts tot in 1977 de laatste inwoner vertrok en het licht uitdeed. Nyksund werd een spookdorp. Vandaag is er in dit kleine plaatsje weer wat leven. Er wordt hier en daar gerestaureerd en ook enkele restaurantjes geven het toch weer wat leven. We nemen er onze middaglunch met een koffie.

Nyksund, het haventje.

Nyksund, het haventje.

Eetgelegenheid te Nyksund voor onze lunch.

Nyksund, vergane glorie.

We verlaten Nyksund.

Rijden naar het einde.
De weg naar Nyksund is een niet geasfalteerde weg met nogal veel putten. Een scraper strooit er losse steentjes op en men vraagt een kleine bijdrage te storten voor de bouw van een degelijke route.

Een niet geasfalteerde weg. je mag een bijdrage storten voor het verbeteren er van.

Sortland, de brug van Hinnoya naar Langoya eiland.

Onze cabin.
De cabin is voorzien van alle comfort. Zelf een wifi versterker, een digitale TV, heet water, keuken, twee slaapkamers, plus nog twee matrassen op de zolder onder het graszoden dak.,

Onze logeercabine.

Receptie, ontvangstsalon en restaurant.

Te Buksnes, Andoy Friluftssenter.

Onze cabine.

Internet.

In al onze logeerplaatsen, in Zweden Finland, Noorwegen is er een zeer goed wi-fi signaal aanwezig. Zelfs hier in onze cabine, die op ongeveer 75 meter van de receptie gelegen is. Op ver afgelegen plaatsjes kan men zich verbinden met de buitenwereld. Dit om zijn mails te lezen, radio te beluisteren, een browser te gebruiken, whatsapp, maps, enfin het totale plaatje te gebruiken.

Parcours rondrit Vesterålen